Mama van een meisje

Toen ik hoorde dat baby 2 een meisje ging zijn was ik in de wolken. Een kleine prinses, girly stuff, je weet wel. Vandaag weet ik beter… Ook al hoop je stiekem op een kleine prinses, zie je de tutu al voor je… Ook kleine meisjes zijn soms draakjes. Wat zijn nu kenmerken van een meisjesmama?

  • Die koopt min 50% van de kleding in roze of pastel tinten
  • De overige 50% zijn leuke fleurige, bloemige prints, je weet wel girly stuff
  • Koopt uitsluitend jurkjes en rokjes
  • Kan niet wachten om de eerste oorbellen te laten schieten. Vanaf welke leeftijd is dit ‘done’?
  • Koopt al het speelgoed in het roze om zeker te zijn dat iedereen weet dat little-me een meisje is
  • Kan niet wachten tot dat haar groeit om met de speldjes en elastieken in de aanslag te gaan
  • Heeft al meer speldjes in huis dan het kind haar heeft
  • Ziet vanaf de eerste dag op tegen de puberteit want herkent al de aanwezige ton van hormonen bij de baby sprongetjes

En hoe onderscheid je een dochter van een zoon?

  • Ze schreeuwen of roepen niet, maar krijsen. Scherp, luid. Echt scherp en vooral echt heel erg luid
  • Als ze vallen of pijn hebben gaat dit gepaard met tranen en nodige drama huilbuien
  • Grote broer ambeteren is de favo dagbesteding
  • Babyspeelgoed doen ze niet aan mee, liever draken en playmobil. 
  • Altijd de onschuld zelve spelen
  • Hoe wilder, hoe prettiger

Of is gewoon toevallig ons exemplaar ‘eentje uit de duizend’?

   
    
    
   

    2 gedachtes over “Mama van een meisje

    1. johannaowlette zegt:

      ik ben ook de trotse moeder van een meisje πŸ™‚ maar t is een tomboy hoor! ik herken enkele van je puntjes maar lang niet allemaal πŸ˜€
      niet: het roze. haar kleerkast bestaat hoofdzakelijk uit geel, oranje, paars, petrol en blauw. in de zomer al eens een zeldzaam pastelleke. bloemenprints zijn af en toe aanwezig,
      niet: de oorringen. ik heb er zelf geen, dus hier zal het volledig op eigen vraag zijn.
      deels: temperament heeft ze in overvloed πŸ˜‰ maar branie en avontuurlijkheid ook! wat dat betreft ken ik aardig wat jongetjes die rustiger zijn.
      wel: dochterlief draagt vrijwel altijd een rokje of kleedje.
      helemaal: het haar! Het duurde een tijdje eer dochterliefs haar wou groeien, en dan nog een hele tijd eer ze haar speldjes en rekkertjes wou laten zitten, maar sinds de hittegolf deze zomer mogen we staartjes maken! love it πŸ™‚

      Like

    Geef een reactie

    Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

    WordPress.com logo

    Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

    Twitter-afbeelding

    Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

    Facebook foto

    Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

    Google+ photo

    Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

    Verbinden met %s